W 1975 roku Chile, kraj niezdolny do spłaty zadłużenia z niedającą się opanować hiper inflacją dokonał cudu gospodarczego, jak wyglądał ten proces?

W artykule nie będziemy skupiać się nad kwestiami etycznymi rządów generała Pinocheta który to dokonał rewolucji Chilijskiej, choć nie da się
ukryć że gdyby nie on, Chile by już nie istniało

Sytuacja gospodarcza w Chile przed rewolucją

Od czasów Kryzysu światowej w 1929 roku(tak zwana wielka depresja) gospodarka Kraju opierała się o politykę
protekcjonistyczną, ściśle lewicową.
Celem działania Polityki Protekcjonistycznej jest dotowanie i nacjonalizacją przedsiębiorstw oraz firm znajdujących się na terenie kraju,
ograniczanie konkurencji z zewnątrz poprzez nakładanie koncesji, ceł handlowych i zakazów.

Następnie reformy lewicowego prezydenta Allende, inaczej Chilijska droga w stronę socjalizmu
(hiszp. vía chilena al socialismo)
oparte na keynsistowkich przekonaniach i działaniach doprowadziły tamtejszą gospodarkę do całkowitej ruiny.

Nie jednokrotnie brakowało chleba, inflacja rosła z zastraszającym tempie po to by w końcu osiągną stan hiper inflacji wynoszący 750% Produktu
Krajowego Brutto.
W roku 1971 Chile zaprzestało spłacać długi zaciągnięte w innych krajach oraz banku światowym.
Ludzie nie mieli co jeść, panoszył się Chaos, a gospodarka cofała się.
Wraz z rozwojem Polityki Protekcjonistycznej zagraniczne firmy i przedsiębiorstwa szybko znikneły z Chilijskiego rynku, nieraz
zabierając wraz ze sobą wielkie kapitały oraz miejsca pracy.
Całkowicie znacjonalizowano gospodarkę kraju.
Brak towaru na półkach oraz wszechobecna nędza prowokowały obywateli do wszelkiego rodzaju strajków i buntów.
Punktem kulminacyjnym na Chilijskiej gospodarki był tak zwany Marsz pustych granków kiedy to głodni mieszkańcy masowo maszerowali ulicą
tłukąc o siebie pustymi garnkami.

Następnie do władzy za pomocą armii dochodzi generał Pinochet i sprawuję pucz wojskowy.

Milton Friedman przedstawia serię wykładów w Chile w roku 1975

Generał wiedząc iż jest laikiem z dziedziny gospodarki, dotkliwie zawiedziony działaniem regulowanej gospodarki daje wolną renkę
grupie Chicago Boys na czele który stanął amerykański noblista z dziedziny ekonomii Milton Friedman.

Rząd zaczyna masową reprywatyzację i zwrot znacjonalizowanych firm oraz przedsiębiorstw, podatki zostają drastycznie obniżone.

zatrudnienie Chillijczyków w setkorze państwowym maleje z 360 tysięcy do 290 tysięcy.
Zmniejszeniu uległa również liczba zakładow państwowych z 708 do wiele mniejszej liczby 503
w latach 1975-1978, między rokiem 1975 a 1978 wydatki budżetowe zmniejszają się z poziomu 26% do 19%)
Kolejnym priorytetem grupy ekonomistów była decentralizacja deycji w gospodarce, reforma systemu usług socjalnych, reforma mająca drastycznie obniżyć podatki
(opodatkowanie zysku przedsiębiorstw spadło
z 46% do 10%)
Liberalizacja finansowa oraz wprowadzenie nowych regulacji rynkach pracy,
Kolejnym ważnym krokiem było otwieranie się Chillijskiej gospodarki na handel miedzynarodowy (obniżka
ceł z 60% do 10%)

Grupa Chicago boys którą dowodził Milton Friedman skupiła się na urynkawianiu jak dotąd znacjonalizowanych dziedzin rybku takich jak
systemy emerytalne, oświata, budownictwo mieszkaniowe, opieke społeczną oraz służbę zdrowia.
dzięki prywatnym towarzystwom ubezpieczeniowym emerytury wzrosły o 100%.

Tak zaczeła się Chillijska droga do Kapitalizmu która raz dwa wyprowadzia kraj z bankructwa i sprowadziła na nień dobrobyt.

rok 2007 przyniósł Chile nadwyżki w budżecie w wysokości 24,5 miliardów dolarów.

Po doświadczeniach zebranych w Chile Milton Friedman wyprodukował serial oraz książkę pod tytułem Wolny wybór.

Dziekujemy