Dzieci mają często podejście do nauki takie, jakie wpojono im przez rodziców. Kiedy mama wciąż chwali i powtarza jaka jej pociecha jest zdolna, to znak dla malucha, że należy się starać. Często jednak takie pochwały mogą być mylące. Zazwyczaj sporo dzieci jest chwalonych w przedszkolu za różne drobne sprawy. Kiedy takie dziecko trafia do szkoły, mimowolnie liczy na ciągłość tych zachwytów nad swoją osóbką. Niestety nie zawsze tak jest.

Wystarczy pierwsze kilka tygodni niepowodzeń w szkole podstawowej, aby dziecko zniechęciło się do nauki lub poczuło lęk przed szkołą. Czasami problemy z pisaniem czy czytaniem nie są z winy dziecka. Warto zastanowić się czy nasza pociecha nie jest dyslektykiem, nie ma problemów ze wzrokiem czy słuchem.

Zdarza się, że uczeń przekonuje się do leworęcznego pisania i przez to czuje się gorzej w szkolnej ławie. Nie zawsze rodzice mogą sobie sami z takim problemem pomóc. Dobrze jest porozmawiać z wychowawcą klasy o problemach dziecka. Rozsądny jest też wywiad przeprowadzony przez szkolnego pedagoga. Rodzice nie mają zbytniego wpływu na to co dzieje się w szkole. Być może ich syn lub córka z jakiegoś powodu jest wyśmiewany przez rówieśników lub z jakiegoś powodu nie lubiany. Warto takie problemy rozwiązywać już w początkowej fazie niż czekać aż sytuacja sama się „wyprostuje”. Może się bowiem okazać, że za dzieckiem jakaś opinia będzie się potem ciągnęła latami, a zdolny uczeń zostanie pozbawiony chęci do nauki. Dobrym rozwiązaniem jest też profilaktyczna wizyta u psychologa.